16 Nisan 2009 Perşembe

.....

Amacım duygusal bir yazı yazmak değil..acındırma filan değil çok başka bi şey..az önce ayrıldık ve ben en son zamanlarımı en son olduğunu bilmeden yaşadım..Bavulları yerleştirip geri gelecekti sarılıp öpücektim ve gidecekti..Ama bavulları yerleştirirken kapı kapandı,o anki duyguyu anlatamam..cama doğru geldiğinde tren hareket ediyordu bile ve yüzünü hiç unutmicam..hayatımda çok nadir yaşayacağım bi duygu yaşadım,resmen bir şeyler kopuyor dersin ya içimden..öyle oldu be..son kez sarılamadım..daha mı iyi oldu bilmiyorum..sonra birden ağlamaya başladım tren hareket ederken ben orda kıpkırmızı bi suratla bi süre oturdum ve sadece ağladım..yüzümde kırmızı küçük sivilcemsi şeyler oluştu hatta..çok kötü bi şey bu be..cidden şuanda yanan gözlerimle yazdığım bu yazıyı normal bi zamanda olsam yazamam heralde,dalga bile geçerim ama gerçekten inanılmaz üzgünüm..sevmiyorum ayrılıkları..bir daha hiç bir zaman eskisi gibi olunacağına da bir daha görüşüleceğine de bağın koparılmayacağına da inanmam..Travis dinliyorum bol bol..iyi geceler...

2 yorum:

  1. O bir anda pörtleyen sivilceler de ne gıcıktır.bir de göze cam batar gibi olur ağlamazsan ölecek gibi olursun.tanıdık bir his.üzülme.travis iyidir ama ben bu dönemlerde iç sesini bastırıcı şeyler dinlenmesi gerektiğini düşünüyorum.Graveworm filan.

    YanıtlaSil